نمی نویسم اینجا شاید که دلم از تلفن هایی که توضیح می خواهند بابت کلمه هام فراری است . نمی نویسم اینجا شاید چون جامدادیم این روزها پر ِ استدلرهای نمدی ِ هزار رنگ ِ دوست داشتنی است و دفترم کنار ِ کتاب های نخوانده ام رفیق بهتری شده تا این چهاردیواری ِ مجازی . نمی نویسم اینجا چون هنوز با خودم کنار نیامده ام که با تکه های نانوشته ام چه کنم .نمی نویسم اینجا چون بله . دقیقا . کلاس ها و فیس بوک و لاست امانم را بریده اند ... بهانه پیدا کردن کار ِ سختی نیست این روزها