بی بی سی پرشن می بینیم

فردا شب تیک تاک ساعت ۸ رو ببینین . مهمون اش همشهری ماست

این خبرگزاری ِ کوفتی ِ لعنتی  هی روی اعصاب است .از این همه آدم های دو روی بیزارم . از این همه دروغ . این همه چاپلوسی ... می جنگم . این چند ساله گذشته همه اش به جنگیدن گذشته .همه ی علاقه ام را این احمق ها دارند دود می کنند و من مانده ام ... نه پای رفتن دارم نه پای ماندن ... طاقت بیکاری ِ بیعاری را ندارم وگرنه هزار بار تا به حال جمع کرده بودم آن یک کمد ِ باقی مانده از دوره ی ژوراسیک را و گل ِ سرخ ِ خشکم را از روی میز ورداشته بودم و پوسترهایم را کنده بودم و زده بودم بیرون  ...

 راهی باید . همتی باید ... باید . مانده ام .

با دست هام مشکل پیدا کردم . یه مشکل بزرگ ...